Over

Izabella Ridder (Roermond, 1980)

Ik ben een beelddenker. Iemand die wil kijken, de wereld wil ontdekken en zelf dingen wil maken. De creativiteit zat er al vroeg in. Als klein meisje was ik veel aan het kleuren, knutselen en pottenbakken. Toen droomde ik ervan om schilderes te worden. En ik wilde op zoek naar avontuur. Op mijn achttiende vertrok ik voor een half jaar naar Australië. Daar had ik de tijd van mijn leven. Ik kocht er een grote slee, waar ik maanden alleen in rondreisde. ’s Nachts sliep ik op de achterbank. Hoewel het maar een paar maanden van mijn leven waren, denk ik daar nog regelmatig aan terug. Reizen geeft een gevoel van vrijheid. Die vrijheid voelde ik later ook op zee. Ik volgde een opleiding tot Maritiem Officier aan de Hogere Zeevaartschool en werkte als ‘stuurvrouw’ en machinist aan boord. Op zee voel ik mij gelukkig en blij. De vrijheid op zee is onbeschrijflijk.

Toch verruilde ik op een dag mijn ketelpak voor een mantelpak. Ik volgde de studie MSc in General Management aan de Nyenrode Business Universiteit. Een heel contrast met de wereld waar ik hiervoor in leefde. Maar juist die diversiteit aan mensen verrijkt mijn leven. Ik vind het belangrijk iedereen in zijn waarde te laten. Wie ik ook voor me heb. En zelf wil ik ook kunnen zijn wie ik ben. Ik wil mijn hart kunnen volgen. Dat deed ik bijvoorbeeld door bewust een aantal jaar niet te werken, toen ik eenmaal getrouwd was en moeder werd. Net als mijn eigen moeder wilde ik thuis zijn voor de kinderen. En natuurlijk riep dat ook vragen op. Mensen hebben er al snel een mening over. Toch ben ik heel blij dat ik het zo gedaan heb. Met het opgroeien van de kinderen ontstond er ook meer ruimte voor mij.

Al voordat de kinderen er waren, volgde ik als hobby een studie aan de FotoAcademie. Ik wilde mezelf verrijken, mijn creativiteit los laten gaan. Ook hier genoot ik van de diversiteit aan mensen. Ik verheugde mij zo op die dagen dat ik naar school kon. Het was gewoon jammer toen het voorbij was. Hoewel het eerst niet mijn bedoeling was, kies ik er nu bewust voor om fotogravin te worden. Geen standaardfotograaf dus. Maar eentje die out of the box denkt. Fotograferen is voor mij een avontuur. Mijn bedrijf ‘Het Foto’ is net even anders dan anders. Mijn logo is een sluiter in de kleuren van Mondriaan. Het lijkt op een oog. En daarmee zijn we weer terug bij mijn grote passie om de wereld te zien en te ontdekken. Ik houd van het lijnenspel en de contrasterende kleuren van Mondriaan. Ze geven mij rust in mijn hoofd. Met het fotograferen komt alles samen. Mijn foto’s laten de wereld zien. Met alle contrasten. In al haar mooiheid en triestheid. Ik breng de verhalen van mensen in beeld. Heel puur en authentiek. Geen standaarddingetje, maar iets waar je langer dan een seconde naar kijkt. Rauw en kunstzinnig. Ik puzzel met de belichting en de techniek. Ik maak van iedere foto een kunstwerkje. Het meest blij word ik van klanten met lef. Die mij de vrijheid geven en samen met mij op avontuur durven.