'Aan het licht' van Meity Völke
Foto’s van Doel (Antwerpen) vormden de inspiratie voor enkele gedichten in de bundel Aan het licht van Meity Völke. In deze publicatie komt poëzie middels beeld samen in sfeer, stilte en interpretatie.
Foto’s van Doel (Antwerpen) vormden de inspiratie voor enkele gedichten in de bundel Aan het licht van Meity Völke. In deze publicatie komt poëzie middels beeld samen in sfeer, stilte en interpretatie.
De bundel Aan het licht van Meity Völke verbindt verschillende gedichten met beeld en beleving. Voor dit project vormde mijn fotografie een visuele inspiratiebron voor enkele gedichten van haar bundel.
In 2019 won Meity Völke de Turing Gedichtenwedstrijd, een prestigieuze poëziewedstrijd. Haar gedicht ‘Onder Water’ werd gekozen uit ruim 7000 inzendingen van bijna 2500 dichters.
Aan de linkeroever van de Schelde, onder de rook van de haven van Antwerpen, ligt het kleine dorp Doel.
Een plek waar tijd, stilte en verandering samenkomen in een bijna verstilde omgeving.
Sinds de jaren zestig raakte Doel bekend door uitbreidingsplannen van de haven van Antwerpen die het dorp zouden laten verdwijnen.
Doel was tot 1977 een zelfstandige gemeente met een oppervlakte van 25,61 km² en telde in 1972 circa 1300 inwoners.
Door de jaren heen liep het aantal inwoners sterk terug. In 2007 waren er nog 388 inwoners, in 2014 nog 147. Volgens de telling in 2021 telt het dorp nog slechts een handvol bewoners, anno 2025 loopt het weer op naar 105.
In maart 2022 besliste de Vlaamse regering dat Doel zou worden behouden en weer een leefbaar dorp moest worden.
Enkele gedichten uit Aan het licht zijn geïnspireerd op deze beelden uit Doel.
De fotografie vormt geen directe illustratie, maar eerder een vertrekpunt voor interpretatie in taal en sfeer.
Doel staat bekend als een dorp dat langzaam leegliep en in de loop der jaren steeds stiller werd. Veel woningen zijn verlaten, dichtgetimmerd en door de tijd getekend. Wat overblijft is een bijzondere sfeer waarin verval, stilte en geschiedenis zichtbaar aanwezig zijn.
Toen ik Doel in 2011 bezocht, maakte het direct indruk. Het voelde verlaten, maar tegelijk ook bijzonder om er rond te lopen en te observeren wat er nog was. Juist die leegte en het contrast met wat je verwacht van een dorp maakten het interessant om te fotograferen.
Destijds zat ik op de Fotoacademie en was ik bezig met het ontwikkelen van mijn eigen beeldtaal. Dit bezoek heeft daarin een blijvende indruk achtergelaten.